Ik heb mijn woord gehouden, mijn strandstoel en ik waren de afgelopen twee dagen onafscheidelijk. Ik heb mijn tweede boek inmiddels ook bijna uit, het laatste boek bewaar ik voor tijdens de terugvlucht. Omdat ik nu overdag meer tijd in het hotel heb doorgebracht, heb ik eindelijk kennis gemaakt met de dieren die hier rondlopen, waaronder de sereque's/agouti's. Ik ben er nog niet helemaal uit of het een wat klein uitgevallen zwijn is of een uit de kluiten gewassen hamster. Bang hoef ik in ieder geval niet voor ze te zijn, want ze zetten het al op een lopen als ik naar ze kijk (of ligt dat aan mij?). Dan zijn er de leguanen in alle soorten en maten. Ook deze jagen mij niet de stuipen op het lijf. Minder plezierig vond ik de tarantula-achtige spin die zich gisteravond in mijn hotelkamer bevond. De schoenen die ik deze vakantie meerdere malen heb vervloekt, hebben mij een dienst bewezen... De laatste paar dagen komt de regen hier 's morgens met bakken uit de hemel vallen. Gelukkig zijn deze stortbuien (in tegenstelling tot het gemiezer in Nederland) veelal van korte duur. De buien stoppen abrupt, de wolken verdwijneh en vervolgens is het de rest van de dag zonnig en benauw(en)d warm. Nu we richting de kerstdagen gaan en overal de vakanties beginnen/zijn begonnen, heeft het hotel een bezetting van 100%. Dit is goed te merken. Tegenwoordig sta ik in de rij voor het buffet, moet ik zoeken naar een vrije tafel in de eetzaal en is het vechten om een strandstoel onder een parasol te bemachtigen. Zelfs mijn favoriete plek vooraan in het theater is al dagenlang 'uitverkocht'. Het is alsof alles en iedereen hier tegen mij wil zeggen: het is tijd voor jou om naar huis te gaan. Morgenochtend is het slechts een kwestie van tas inpakken, uitchecken en dan (als de bus me niet vergeet op te halen) naar het vliegveld. Als de terugvlucht net zo voorspoedig verloopt als de heenreis, dan ben ik zaterdagavond weer thuis. En dan: stamppot!