Nog voor het opkomen van de zon stap ik vanmorgen in de bus. We pikken nog enkele andere mensen op bij hun hotels en gaan dan op weg. We verlaten de staat Quintana Roo (waarin Playa del Carmen is gelegen) en rijden de staat Yucatan binnen. Na 4,5 uur in de bus te hebben gezeten (inclusief toiletpauze) komen we aan op onze plek van bestemming: Chichen Itza. Hier bevindt zich de grootste, bekendste en meest onderzochte Maya-ruïne van Yucatan. Chichen Itza behoort tot een van de 7 moderne wereldwonderen, naast Machu Picchu (Peru), Cristo Redentor (Rio de Janeiro), de Chinese muur, Taj Mahal (India), de rotswoningen in Petra (Jordanië) en het Colosseum (Rome). Een gids leidt ons in 2,5 uur tijd langs de hoogtepunten van deze enorme Maya-stad, waar destijds zo'n 1000-1500 mensen gewoond moeten hebben. Aangezien we op het heetst van de dag zijn aangekomen (+/- 35 graden), bewonderen we vanuit de schaarse schaduwrijke plekken de meest belangrijke gebouwen op het complex. Zo komen we langs de Piramide van Kukulkan (tempel van de gevederde slang), El Juego de Pelota (arena voor het balspel), cenote Sagrado (de offerbron), El Templo de los Guerros (tempel der krijgers), Grupo de Mil Columnas (1000 zuilen!), El Caracol (de sterrenwacht), La Iglesia (de kerk) en Casa de las Monjas (het nonnenklooster). Bijzonder aan Chichen Itza is de zichtbare versmelting van twee culturen, namelijk die van de oorspronkelijke Maya's en die van de latere Tolteken. Dit maakt dat de architectuur van de gebouwen soms 'afwijkt' van die in andere Maya-ruïnes kan worden aangetroffen. Nadat we genoeg cultuur hebben gesnuift, keren we terug richting de bus. Deze brengt ons naar een typisch Mexicaans restaurant, waar ik tortillas met cochinita pibil (varkensstoofvlees) bestel. Na deze lunch gaan we weer op weg en trekken meer het binnenland in. We stoppen onderweg bij een werkplaats om te zien hoe typische Mexicaanse souveniers, zoals geweven kleden en hangmatten, met de hand gemaakt worden. Na een tequila en een korte rondleiding hervatten we onze reis en komen na een half uur rijden in het plaatsje Valladolid aan. In dit koloniale stadje zijn de Spaanse invloeden nog duidelijk zichtbaar: kleurrijke huizen met patio's en gietijzeren raamwerk. We krijgen wat vrije tijd om rond te kijken. Ik bezichtig de kathedraal San Servacio en strijk dan neer op een bankje op het centrale plein (Plaza Central). Ik knoop een gesprekje aan met de Mexicaan op het bankje naast mij en oefen zodoende wat met mijn gebrekkige Spaans. Als de avond al lang en breed is ingevallen, word ik moe maar voldaan afgezet voor mijn hotel. Nog nagenietend van de dag eet ik in alle rust in het Italiaanse restaurant. 'Traditioneel' besluit ik de avond in het theater met een dansshow genaamd 'Paillettes'. Morgen maar weer een stranddag?