Omdat ik bang ben om mij te verslapen voor de excursie, heb ik twee wekkers gezet. Daarnaast heb ik een reminder op mijn telefoon ingesteld die mij een kwartier voor tijd alarmeert. Dit alles blijkt echter overbodig, want ik ben al geruime tijd wakker als mijn wekkers afgaan en ik sta al op de afgesproken tijd en plaats klaar als de reminder klinkt. Ik wacht, en wacht, en wacht. Het nadeel van alleen reizen is dat ik in dit geval mijn metgezel niet naar het hotel terug kan sturen om contact met de touroperator op te nemen om te vragen waar de bus blijft. Dus ik wacht maar weer verder. Na 1,5 uur op de stoep gezeten te hebben (inmiddels in de brandende zon), geef ik de moed op en loop terug naar het hotel. Ik bel bij de receptie en krijg na 3 pogingen eindelijk een Nederlandse reisleidster aan de lijn. Nadat ik haar de situatie heb uitgelegd, deelt ze mij geïrriteerd mede dat ik wel eerder had mogen bellen. Zucht. Ze belt met haar collega in de bus en deze vertelt doodleuk dat ze toch echt 9 mensen heeft opgepikt op de afgesproken tijd en lokatie. Ze kan niets anders voor me doen dan mijn excursie naar een andere datum verplaatsen... Ik probeer mijn humeur niet door het voorval te laten verpesten en ik loop terug naar mijn hotelkamer. Daar wissel ik mijn schoenen in voor slippers en niet veel later loop ik met mijn boek onder de arm het strand op. Ik breng de dag grotendeels op mijn strandstoel door en ik kijk toe hoe zich een huwelijk op het strand voltrekt (13-12-11). Over het eten hier heb ik tot nog toe niets te klagen. Het buffet (ontbijt, lunch en diner) is gevarieerd en de menu's in de à la carte restaurants bieden genoeg keuze. Over het drankarrangement ben ik echter minder te spreken. De tap die 24/7 geopend is, doet mijn hart niet sneller kloppen. En ook voor de koffie en thee (in alle soorten en smaken) loop ik niet warm. Frisdrank of limonade is wat nog rest. De Coca cola, Pepsi cola en 7-Up laat ik ook voor wat ze zijn en het aanlengen van de mierzoete limo's ben ik nu al meer dan zat. Dorst heb ik wel met deze hitte, dus ik loop vanmiddag met lichte tegenzin naar de bar. Daar valt mijn oog op de cocktailkaart die maar liefst 51 verschillende cocktails telt. Bah, wat jammer van de alcohol. Ik kijk toe hoe de bestelling van een dame voor mij in de rij wordt klaargemaakt: wat ijsklontjes, een beetje ananassap, een scheutje kokosmelk en een slok alcohol. Mijn hart maakt een sprongetje op het moment dat er een geniaal idee in mij opkomt. Met een brede glimlach loop ik even later terug naar mijn stoel met een 'banana mama' (ijs, banaan, aardbeiensiroop en kokosmelk, maar zonder vodka) in mijn ene hand en een 'fresa colada' (ijs, aardbeiensiroop, ananassap en kokosmelk, maar zonder rum) in de andere hand. Heerlijk. Nog 49 te gaan. 's Avonds dineer ik met twee Nederlandse heren, die een zeer aangenaam gezelschap zijn in vergelijking met Bryant. Later sluiten nog 2 Nederlandse stellen aan voor een kop koffie. De avond sluit ik af met een Disney theatershow (met onder andere Mary Poppins, Tarzan, Hercules, Ariël en Belle en het beest) die wordt uitgevoerd door de kinderen die dagelijks door hun ouders bij het animatieteam worden gedropt.