Mijn bron bleek helaas niet betrouwbaar of verouderd. Terwijl ik vanmorgen sta te wachten op de omelet die voor mij bereid werd (met kaas, tomaat, paprika, ham, courgette en aubergine), zie ik Bryant (zoals Don Juan volgens zijn naambordje heet) vanuit mijn ooghoek naderen. Wegduiken is niet meer mogelijk, dus ik begroet hem met een zuinige glimlach. Op zijn vraag of we weer samen kunnen ontbijten antwoord ik dat ik liever alleen eet. Ik glimlach blijkbaar iets te vriendelijk of Bryant wil het gewoon niet begrijpen, want hij beantwoordt dat hij alvast op zoek gaat naar een tafeltje voor ons. Ik treuzel extra lang bij het buffet in de hoop dat Bryant zijn bord half leeg heeft als ik arriveer. Hij wacht echter keurig op mij en wuift mij vanuit de eetzaal toe. Zucht. Ik haal een paar keer diep adem en strijk aan zijn tafel neer. Na enkele happen heb ik genoeg moed verzameld en zeg tegen Bryant dat ik niet van plan ben iedere dag met hem samen te eten. Ik krijg een zielig verhaal te horen dat er in zijn contract staat dat ze niet alleen mogen eten en dat ze zich onder de gasten moeten mengen. Ben ik nou erg harteloos of onbeschoft geweest? Maar ik heb toch zeker niet het hele jaar gespaard om eenzame Bryant tijdens zijn eten te vergezellen? Na het ontbijt bemachtig ik een ligbed op het strand en rust wat uit. De rest van de ochtend vul ik met aquarobics in het ijskoude zwembad en een merengue dansles in de bloedhete zon. Helaas houd ik het niet lang vol. Ik heb spierpijn in mijn kuiten en het gevoel alsof mijn middenvoetbeentjes gekneusd zijn. 's Middag speel ik op safe, ik lunch bij het buitenbuffet in plaats van in de eetzaal. Ook voor de avond neem ik het zekere voor het onzekere: ik reserveer evenals gister in een van de à la carte restaurants (Mediterraans dit keer). Als voorafje eet ik een heerlijke vissoep met mosselen, inktvis en garnalen. Als hoofdgerecht kies ik een spaghetti met eveneens allerlei schaaldieren en zeevruchten. Ik besluit met een mierzoete mousse van passievrucht en chocolade. Zoals bijna gebruikelijk wordt, sluit ik de avond af met een theatershow (een komische Miss Maya verkiezing). De discotheek op het resort laat ik ook vanavond, tot grote teleurstelling van twee 'vriendjes' van Bryant, voor wat hij is. En op hun uitnodiging om morgenavond mee te gaan naar een discotheek in de stad, kon ik naar alle waarheid melden dat ik dinsdag een excursie heb waar ik fit voor wil zijn. Dus ik kruip nu weer heerlijk en alleen in mijn kingsize bed, samen met mijn boek (zomerhuis met zwembad).